Vermoeden en geloven

Ik vermoed
in wat ik niet gezien heb
dat Jij er zijn zal,
dat Je als een mensenkind,
geroepen door de wind,
mij wiegt, mij noemt,
mij diep bemint.

In alles wat
Jouw liefde bedoelt
tracht ik brug, haven,
bedding te zijn,
voor wie de nood voelt of
vrede wil, voor wie
vol is van levenspijn.

Ik geloof
waar Je mijn leven raakt
met handen op mijn hart
dat je mij steeds meer maakt:
vrij, vergeven,
mens apart.

Gebedskaart bisdom Brugge 2011-2012

Afscheidsgebed

Afscheidsgebed
Kind die in de hemelen is
hoe schreeuw ik toch je naam,
werd je levensgloed benomen of
was het je wil om
van hemel en aarde
los te komen

Geef ons toch een taal om
kruimels van je weggaan
op te sporen en
laat ons schuldgewoel
geen vulkaan maar zee zijn,
zoals ook wij elkaar benoemen
als vader en als moeder,
als broer en als zus.

En laat ons niet volkomen
of minstens nooit alleen,
maar wel een tijd die
zich van het kwade weg
laat dromen.

Ach Maria

Ach Maria blijf wat u was,
met straal en ster mijn
meest nabije, rake gloed
om al het blije, gul
van hart, streng als ’t moet.

Bij stromen treurnis
huil ik om zegen,
zoek hoogte bij
mijn dolende wegen,
zie mijn woede,
plaag mijn angst

Blaas daarom de geest te boven,
draag mijn groei en
blijf bestaan naast waar ik
het meeste om vrees.