15. Vader die voor allen

Jezus staat op ten leven

Jezus staat op ten leven

Vader die voor allen
zo wankelend en wikkend,
vraag en soms een antwoord,
teken aan de wand.

Wat is uw woord en wil
de waarde van het leven,
de richting naar de vrede,
de hemel in de aarde.

Voldoende lijkt genoeg,
niet teveel en niettemin:
vooral liefde overdreven,
bij de naaste en de vreemde
in wie ver en zonder naam.

En de slotsom aan het einde,
wel het blijft een smal betrouwen
op de angst om niet te houden
van wat zo verloren was.

Zelfs gevangen en verwezen
is het liggen op het gras
rugwaarts bij de wolken,
dromen wat zal
genezen.

13. En hoor sprakeloos

Jezus van het kruis afgenomen

Jezus wordt van het kruis afgenomen

I.

In het dal van gevouwen
armen wiegt mijn
lichaam waarbij het
leven gebroken lijkt.

Mijn lieve, liefste lichaam
waaraan ik deel had,
glijdt onderuit en stemt
bevrijd.

II.

Het beeldt mij in
versteend, als staren,
hoe dit wijken
het einde verkoos.

Ik leg je nu naast,
steeds meer met de jaren,
ook in mij neer

en hoor sprakeloos.

12. Het was tijd (feat. Anton Korteweg)

Jezus sterft aan het kruis

Jezus sterft aan het kruis 

Het was voorbereidingsdag / rond het middaguur / drie na de middag
We stonden op een heuvel / een hoogte / de schedelplaats
Hij ging aan het wapen / het kruis / gespreid / verschalkt als weerloze
Er stond op het bordje: Jezus uit Nazareth / koning van de joden /
in het Hebreeuws/ het Latijn / het Grieks
De vogels ze zwegen / vlogen laag aan de einder / met duizenden tegelijk
Er waren het volk / de soldaten / de dochters van Jeruzalem / twee moordenaars / één links en één rechts
Die daagden hem uit / spuwden en spotten / gaven hem water, wat azijn
Duisternis overviel het land / de zon verduisterde / deze hield drie uren stand
Hij schreeuwde Eli, Eli lama sabachtani / Vader, in Uw handen beveel ik mijn geest / Het is nu volbracht
En blies toen de adem / zijn laatste / de eeuwigheid in
De vogels, ze vluchtten / de aarde, ze beefde / de rotsen, ze spleten / de tempel,
het voorhangsel scheurde meteen.

11. Psalm 22

Jezus wordt aan het kruis genageld

Jezus wordt aan het kruis genageld

Je steelt me geen bloemen maar
doet gewoon niks, je droomt
me niet meer en laat mijn bestaan
in het midden.

Als rechterhand was u vooruit en
nog geen klein beetje, bij alles
een Schepper met naam en beleid. Maar
nu je mij linkser dan regen laat liggen
stel ik toch vragen bij wat u besluit.

Met klem verwacht ik
hen daad bij het woord toe te voegen,
ik sta hier alleen en wacht
op de dood.

Acht maak van Uw vrede
de weg terug en
smeed mijn belijden
tot kruimelend brood.

10. Ecce Homo, zie de mens

Jezus van zijn kleren beroofd

Jezus wordt van zijn kleren beroofd

Ontdaan van stof en waarde
geeft hij moe de strijd: de aarde,
verbeten op de gronden
van een menselijk besluit.

Met deze mens zal hangen,
in scharlaken getooid,
zijn woord en wil berooid,
in smeken en verlangen.

Ecce homo, zie de mens
besloten om te laten
waar hij diep verlaten is:
naakt, buigbaar en verraden,
door honden, sluw, gewis.