Brief om een zakdoek

Jouwloze mij,

lieg niet tegen je
veeltreurige zelf.
Wees dichter bij
de klop op een deur
die davert, kiert, opengaat,
waar gouden land
het beloofde op je loslaat.

Hou niet van reizen
op je doodzame vlucht,
niet van muizenissen
die het eeuwige verstomt en
vergeten te wachten tot
het er eindelijk van komt:

de tijdloze moeder
van milde vertroosting.

De Ark

De ruimte laat zich afronden:
de liefde verbindt zich.
Deelachtig ook mijn schaduw
binnen die ruimte, niks
wordt over het hoofd gezien:
de dieren, ze zijn er
de mensen, man en vrouw
de lucht, de wolken: regen
de zee, een schip
varen van nat naar land
hartelijk bestand tegen
onlusten die komen,

een belofte wordt dromen.

De ruimte

De ruimte laat zich afronden:
de liefde verbindt zich.
Deelachtig ook mijn schaduw
binnen die ruimte, niks
wordt over het hoofd gezien:
de dieren, ze zijn er
de mensen, man en vrouw
de lucht, de wolken: regen
de zee, een schip
varen van nat naar land
hartelijk bestand tegen
onlusten die komen,

een belofte wordt dromen.