Er is een breuk

Er is een breuk
het licht schijnt naar buiten
we worden gezien
bomen zullen vallen
een lesje ons geleerd

Er is een breuk
niet dat wij het weten
we doen hier maar alsof
kijken op de tast en
vragen of het past

Maar ieder ziet het klaar
er is een breuk en
geen bemiddelaar
slechts wat licht
dat naar buiten schijnt
waarop jouw blik
die in die breuk verdwijnt

Samen eerst, dan apart

Samen

“Geleidelijk” glijdt
het nestje binnen. Ik ben
hier nog geweest mompelt
ze, maar dan vroeger, toen
hier nog een boom stond waar-
aan knoppen bloeiden, toen
traag zijn heerlijk was en
gele zon priklimonade speelde.

“Geleidelijk” is hier thuis,
landt en werkt als niks
tot je verlangen door,
als stappen op je hart, één
voor één tot je verder moet en
vliegen durft,
samen eerst,
dan apart.