Ach Maria

Ach Maria blijf wat u was,
met straal en ster mijn
meest nabije, rake gloed
om al het blije, gul
van hart, streng als ’t moet.

Bij stromen treurnis
huil ik om zegen,
zoek hoogte bij
mijn dolende wegen,
zie mijn woede,
plaag mijn angst

Blaas daarom de geest te boven,
draag mijn groei en
blijf bestaan naast waar ik
het meeste om vrees.

Je mag zeggen wat je wilt

Je mag zeggen wat je wilt
maar niet dat je het weet
de waarheid kent geen sleutel
binnenmuren of profeet

De geest als er één is
laat zich waaien zonder draad
kent geen sfeer of zeker ritme
is ontregeld, kent geen maat

De kennis, ook een vraag,
is zo tijdelijk als getijden
nu weer feiten dan weer niet
ik tracht ze te vermijden

Je mag zeggen wat je wilt
maar niet dat je het weet
de waarheid kent geen waarde
zonder stilte aangekleed