Dertig

Waaraan heb ik genoeg
om terug te keren naar
het punt waar het begonnen
is, mijn leven moet
toch een terechte vraag:
het met vlees
en woord mijn tegenover
doen bewegen of verstillen.

Zonder het te willen weet
ik nu hoe mooi de zaken
eigenlijk zitten, maar onmog ‘lijk ook
en starend met een volk gelaat
op uitersten,
met bollende
leegte als een schaduw
waarin waarheid is en herinnering

 

Naar Herman uit “Kunst oder Leben” (deel 13, Heimat deel 2)

Suzanne

Ze kan niet goed meer spreken
haar lichaam is haar taal
daarmee doet ze veel bewegen
brengt haar noden op verhaal

Zoveel mensen zoveel talen
vraagt geboorte van geduld
wie begrijpen wil zal leren
welke stilte haar omhult

Wie niks ziet vult leegte
met wat je maar bedacht
maar helpt daarmee niet verder
hoe ze op een antwoord wacht.

 

(Ursel 2015)