Zijn hoofd moet een scheur zijn

Zijn hoofd moet een scheur zijn,
een verdoken schuifdak boven
roerig niemandsland: zijn
binnenkant moet vleugelloze geest zijn,
ademnemende ziel, bloedevlekkend hart

Altijd maar voort wikt hij
verward en
weegt willoze liefde
met machtige taal,
buigt beide tot weegschaal zonder keuze,
zijn hoofd moet een scheur zijn.
Geïnspireerd op “Once upon a time in America”

Wartaal

ik ga slapen,
ik ga dromen,
ik wil in de klimmen bomen,
wiegen in mijn vroeger over
later, lachen met een schater,
wijsjes zwijgen,
een toontje later krijgen,
mezelf over water gieten en klijten
in het matige rieten.

Ik zal
mezelf dan drommels verwijten,
tot het niet meer op kan en
stappen stijlvol
in mijn taal kan.

Iets

Je moet er iets mee doen
met je taal en ook
met je lichaam.
Ze herademt op
het ritme van
mijn duik op haar buik
waar ik uitgespannen
slang word.
Het geluk zit
in jezelf zeg ik en
pluis uit haar
navel een stofje
glans daarvan.
Je moet er iets mee doen
met je taal en ook
met je lichaam.
Mij redden meent ze
maar ik
– stom –
lees lam en hardop
de tekens uit haar naam:
de namen die betekenen.

Suzanne

Ze kan niet goed meer spreken
haar lichaam is haar taal
daarmee doet ze veel bewegen
brengt haar noden op verhaal

Zoveel mensen zoveel talen
vraagt geboorte van geduld
wie begrijpen wil zal leren
welke stilte haar omhult

Wie niks ziet vult leegte
met wat je maar bedacht
maar helpt daarmee niet verder
hoe ze op een antwoord wacht.

 

(Ursel 2015)

Haar Rijk kome

Rijk kome

Haar Rijk kome,
niet vanzelf maar
in kolkig gemoei van cyclonen,
taal die splijt de hoogste tonen,
die spant een tuig aan
het snelste paard, die ruw
en onvervaard het land
bespringt,
haar keel ontsluit
haar nieuwe lied zingt over
spankracht, ruimte, leven,
over waar de nood
aan passie begint.