Met jou

Met jou de stad en
haar woud van vlees en
beroerde stapstenen.
Met jou de nachten, wat langer eens,
dan weer te kort van zoveel stof.
Met jou mijn wollen trui en tranen,
een vloed aan rimpels waarin
je dag na dag tellen kunt.
Met jou de strijd die jaren eerst,
dan weer een zucht van enkele
noten op jouw lied, dan weer niet.
Met jou de wijn, het mout,
de dalen en het topje
van het hoogste, weg van alle
verdriet, het bereikbare schoonste,toch?
Met jou verandert alles nog.

Zoek

Die horen
die wil voelen,
die mij op blote,
die mij bloemen.
Die weet waar,
die weet van beginnen,
die geen punt versaagt,
van geen ophouden waagt,
die de ogen opent,
mij tegemoet wil winnen.
Die raakt wat mij zwaar
belaagt, de blik laat dooien,
mij doen keren
kan, mij vliegen
doet leren, in
de lucht wil gooien en
zal lachen dan.