De wonde

1.

Hij wenkt de elfde
als eerste,
vraagt waar zijn
die eeuwige tien,
geeft zijn hand, kust
haar hoofd, zegt
wat ze weet
maar niet wil zien
maar moeilijk gelooft.

2.

En nu zij gelooft
weet ze wel beter,
voelt zich begrepen als koningin,
nooit meer ergens tussenin maar
voluit nu en
nooit voor even dus
buitensporig
de vrouw van z’n leven

Schrijven

Schrijven is verrijzen
door het stofje van een pen
het is steeds willen vergeten
dat ik donker en binnen ben
Dat ik meer doe
dan wat stoeien in
de kringen van een vaart
die door mensen wordt verregend
en door licht geopenbaard
’s Avonds ga ik zitten
met wat letters zonder wet
word ik vrij een blad
te kleden
als ik woorden op ze zet.

De opstanding

Men heeft me de weg beschreven
naar het beloofde land
ze wilden mij daar leidden
sleepten alles uit de brand

Ik kon hen wel begrijpen
‘k zag de wereld die zo bloed
dat ik met hen begon te hopen
dat het eindelijk nu moet

Toen begonnen we te stappen
in de richting die men wees
we zouden niet meer stoppen
tot het eindelijk verrees:

land van melk en honing
gerechtigheid die kwam
maar zeven doffe schoten
ons verlangen hield geen stand

Ik begon toen hard te huilen
maar te staren naar het raam
en verzamelde bewijzen
te beginnen, van vooraf aan

Ik zal de weg herschrijven
naar het zuurverdiende land
van belofte en beloning
met een vuist tegen de wand

Ik geloof in een huis (feat. Frank Lloyd Wright)

Huis

Ik geloof in een huis met een kamer daarachter,
een ruimte van zoiets
waar niemand van weet.

Zodat als men mij, als men, als men…
ik nooit word gezien, men mij stilaan vergeet.

Dan kan ik verbergen, hongeren, stil zijn,
verlaten de plaatsen die wereld is, heet.

Ik geloof in een taal met woorden
die vrij zijn, engelen varen het schip
door een huis. Ze vragen waar is hij
die stil is en luistert,
geef ons een kamer
waar niemand van weet.

Daar zitten ze:
taal en de mens, onverwacht samen
en zonder besluit: ze raken elkaar,
wijzen, verkennen, strelen
voorzichtig, vermengen de huid.

Ik geloof in een huis met een kamer daarachter,
een steen die zich wegrolt,
het leven ontsluit.