De opstanding

Men heeft me de weg beschreven
naar het beloofde land
ze wilden mij daar leidden
sleepten alles uit de brand

Ik kon hen wel begrijpen
‘k zag de wereld die zo bloed
dat ik met hen begon te hopen
dat het eindelijk nu moet

Toen begonnen we te stappen
in de richting die men wees
we zouden niet meer stoppen
tot het eindelijk verrees:

land van melk en honing
gerechtigheid die kwam
maar zeven doffe schoten
ons verlangen hield geen stand

Ik begon toen hard te huilen
maar te staren naar het raam
en verzamelde bewijzen
te beginnen, van vooraf aan

Ik zal de weg herschrijven
naar het zuurverdiende land
van belofte en beloning
met een vuist tegen de wand